Siyasette bazen en büyük maharet, suçlamalara cevap vermek değil, kamuoyuna başka bir meseleyi konuşturmaktır. Son günlerde yaşananlara bakınca insanın aklına ister istemez şu soru geliyor: Fatma Betül Sayan Kaya (FBSK) gerçekten tartışmaların merkezindeki isim mi, yoksa daha büyük hesaplaşmaların günah keçisi mi hâline getirildi? Öyle bir gündem oluşturuldu ki artık kimse başka meseleleri konuşmaz oldu. Başkanlık makamında yaşandığı öne sürülen yatak odası skandallarını kim soruyor? Otelde genç bir kadınla yakalandığı iddia edilenleri kim konuşuyor? İstanbul'un kaynaklarını şahsi ve siyasi çıkarları için kullandıkları iddia edilenlerden kim hesap soruyor? Yabancı istihbarat örgütleriyle iş birliği yaptıkları, ülkenin menfaatlerine aykırı ilişkiler kurdukları ileri sürülenler hakkında kim açıklama istiyor? Bütün bunlar ciddi iddialar. Elbette her biri delilleriyle araştırılmalı, doğrulanmayan hiçbir suçlama gerçekmiş gibi sunulmamalı. Ancak kamuoyunun bunları sorgulama hakkı da gündemin gürültüsünde kaybolmamalı. Çünkü bugün bütün oklar tek bir kişiye çevrilmiş durumda: FBSK. Sanki siyasetin bütün sorunlarının kaynağı oymuş gibi bir hava oluşturuluyor. Sanki o tartışılınca diğer bütün iddialar ortadan kalkacak. Sanki bir kişinin siyasi itibarı üzerinden yürütülen tartışma, başkalarının hesap verme sorumluluğunu ortadan kaldıracak. Oysa mesele yalnızca Fatma Betül Sayan Kaya meselesi değildir. Mesele, kimin ne zaman hedefe konulduğu, kimin hangi gerekçeyle gündemden düşürüldüğü ve kamuoyunun dikkatinin hangi olaylardan uzaklaştırıldığıdır. Bugün FBSK üzerinden yürüyen tartışmaların başka dosyaları gölgede bırakıp bırakmadığını sorgulamak gerekiyor. Daha da önemlisi, bir kişinin etrafında oluşturulan tartışmanın onunla ilişkili herkesi yıpratmanın aracına dönüşüp dönüşmediğine bakmak gerekiyor. Çünkü siyasette itibar suikastı da hesap sormanın yerine geçemez; bir kişiyi savunmak da onun hakkındaki meşru soruları susturmanın gerekçesi olamaz. Ne FBSK dokunulmazdır ne de başkaları sorgulanamazdır. Eğer ortada yanlış varsa araştırılsın. Usulsüzlük varsa ortaya çıkarılsın. Suç varsa yargı gereğini yapsın. Ama aynı hassasiyet herkes için gösterilsin. Bir kişiye yöneltilen her iddia günlerce manşetlerde tutulurken, başka isimler hakkındaki ağır iddiaların sessizliğe gömülmesi kamuoyunda haklı sorular doğurur. Adaletin ölçüsü isimlere, makamlara ve siyasi yakınlıklara göre değişmemelidir. Bugün asıl tehlike, FBSK tartışmasının bir günah keçisi hikâyesine dönüşmesi ve diğer bütün meselelerin bu tartışmanın arkasında görünmez hâle gelmesidir. Unutulmamalıdır ki bir kişinin yıpratılması, başkalarının aklandığı anlamına gelmez. Bir skandalın konuşulması da diğerlerinin unutulmasını haklı çıkarmaz. Kamuoyu kendisine sunulan gündemle yetinmemeli, konuşulmayanları da sormalıdır. Çünkü bazen siyasetin en önemli gerçeği, herkesin konuştuğu meselede değil, kimsenin artık konuşmadığı meselelerde saklıdır. Ezcümle FBSK günah keçisi hâline getiriliyorsa bunun kime, neye hizmet ettiği sorgulanmalıdır. Ancak daha önemlisi şudur: Bir kişiyi tartışırken diğerlerini unutursak, hesap sormuş değil, yalnızca gündemi takip etmiş oluruz. Ve gündem değişti diye hiçbir ciddi iddia kendiliğinden ortadan kalkmaz.